1

ഇരുണ്ട രാത്രിയെ പോലെയാണ്

സൃഷ്ടിയുടെ നിഗൂഢതകൾ.

അറിവിനെക്കുറിച്ചുള്ള മിഥ്യാധാരണകൾ

പുലർച്ചെ കാണുന്ന മഞ്ഞ് പോലെയും.

2

ഈ പുലർച്ചെ

ഞാനെന്റെ

ജാലകത്തിനരികിലിരിക്കുന്നു.

ഈ ലോകത്തെ പോലെ,

കടന്നുപോകുന്നവരെ ഞാൻ കാണുന്നു.

അവർ തലയാട്ടുന്നു.

ഒരു നിമിഷം നില്‍ക്കുന്നു.

ശേഷം,

എന്നെ കടന്നുപോകുന്നു.

3

എന്റെ ചെറുവിചാരങ്ങൾ

ഇലകളുടെ

മർമരശബ്ദം പോലെയാണ്.

അവ

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ

ആഹ്‌ളാദം ചൊരിയുന്നു.

4

നീ കാണുന്നതൊന്നും

നിന്നെയല്ല.

നിന്റെ നിഴൽ മാത്രം.

5

എന്റെ ആശകളെല്ലാം

വിഡ്ഡികളാണ്.

ഞാൻ പാടുമ്പോളവ

ആക്രോശിക്കുന്നു.

എന്നാലും ഗുരുവേ,

ഞാൻ ജാഗ്രതകൊള്ളുന്നു.