പുലർച്ചയിലെ തണുത്ത കാറ്റുംകൊണ്ട്, ഇളംമഞ്ഞ നിറം നിറഞ്ഞ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന് ഒരു കപ്പ് ടീ ചൂടോടെ കുടിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു സുഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നു സെലിനു തോന്നി. ഉള്ളിലെ കുളിരിനെമാത്രമല്ല, മനസിലെ കാർമേഘങ്ങളെയും പറത്തിക്കളയാൻ അതിനു കഴിയും.

ആര്യ കുളിക്കഴിഞ്ഞിപ്പോൾ എത്തും. പതിവുപോലെ, അവളുടെ കോഫീ കപ്പും കയ്യിലുണ്ടാകും. പിന്നെ കുറേനേരം ഇവിടെയാണ്. അപ്പോഴാണു തലേനാളിലെ വിശേഷങ്ങൾ പരസ്പരം പറഞ്ഞു തീർക്കുന്നത്. തനിക്കു പറയാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ടാകും. മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ കേൾവിക്കാരിയാണ്. ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടല്ലാതെ മറ്റുകാര്യങ്ങളൊന്നും അവൾക്കു പറയാനുണ്ടാവില്ല. അതാണെങ്കിലോ, ‘ഇന്നലെത്തെപോലെ ഇന്നും’ എന്നതിനപ്പുറം അധികമൊന്നും ഉണ്ടാകാറില്ല. വല്ലപ്പോഴും, അച്ഛനോ അമ്മയോ വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. അതും, വളരെ പിശുക്കിമാത്രം പറയും.

തങ്ങൾക്കിടയിൽ വൈകുന്നേരങ്ങൾ അധികമൊന്നും ഉണ്ടാകാറില്ല. അതിനു പ്രധാന കാരണം, ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞെത്തുമ്പോൾ ഒന്നുകിൽ അവൾ വല്ല പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിലും പൂണ്ടുകിടപ്പുണ്ടാകും. അല്ലെങ്കിൽ, കുക്കിങ് മൂഡിലായിരിക്കും. ആർ ഡി ഓ ഓഫീസിലെ ക്ലാർക്ക് ആയതുകൊണ്ട് അവളുടെ രാത്രികൾക്കൊന്നും പിറ്റേന്നേക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ കാര്യമായി ഉണ്ടാകാറില്ല. അതുപോലെയല്ല ഒരു സ്വകാര്യ കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിലെ അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊജക്റ്റ് എൻജിനിയറുടെ കാര്യം. ഓഫീസ് ടൈം കഴിഞ്ഞാലും ഒഴിയാ തിരക്കും മുറുകികൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുരുക്കും നിറഞ്ഞ ജോലി, ജീവിതം.

“എന്താണ് എന്നെപോലെ ദിവാസ്വപ്നത്തിന്റെ അസ്കിത നിനക്കും വന്നോ?”
കയ്യിൽ ആവിപറക്കുന്ന കോഫിയുമായി ആര്യ.

പഴയൊരു ലാവണ്ടർ കളർ സാരിയും നേവി ബ്ലൂ ജാക്കറ്റുമാണു വേഷം. നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടെന്ന് ഒറ്റക്കാഴ്ചയിൽ മനസിലാകും. മനസിന്റെ ക്ഷീണം ക്ഷണംകൊണ്ടാണ് അവളെ ബാധിക്കുന്നതെന്നു സെലിനു തോന്നി. അല്ലെങ്കിൽ, ഒരൊറ്റ രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെയും ഒരാൾ കോലം കെടുമോ?

“ദിവാസ്വപ്നംമാത്രമല്ല, വന്നു വന്നിപ്പോൾ, എന്തൊക്കെയാണോ നീ, അത് അനുകരിക്കലാണ് ഇപ്പോഴത്തെ എന്റെ പ്രധാന ഹോബി.”
ഉള്ളിൽ തോന്നിയതു പുറത്തുകാട്ടാതെ സെലിൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. 

“അതെയോ… അതെന്തായാലും നന്നായി. ആട്ടെ… ഇപ്പോഴെന്താണാവോ അനുകരിക്കാൻ കിട്ടിയത്?”
“മനുഷ്യനെ പച്ചയ്ക്കു കത്തിച്ചാൽ പോലും വറ്റാത്തത്ര തണുപ്പത്ത്, എണീറ്റപാടെയുള്ള നിന്റെ ഈ  കുളിതന്നെ.”
“അതിനു നിന്നോടാരു പറഞ്ഞു, എണീറ്റ ഉടനെ പോയി ഷവറിന്റെ അടിയിലോട്ടു കേറാൻ. ആദ്യമൊക്കെ ഷവറെന്നു കേൾക്കുന്നതേ അലർജി ആയിരുന്നല്ലോ..?”

‘ശരിയാണ്. പണ്ടും തനിക്കു പലർച്ചയ്ക്കു കുളിക്കുന്ന ശീലം ഇല്ലായിരുന്നു. വീട്ടിൽനിന്നും എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസത്തേക്കു കുളിതന്നെ കട്ട്. ഇവിടെ ഒരുമിച്ചു താമസം തുടങ്ങി ആദ്യത്തെ ചില ദിവസങ്ങളിൽ, ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റും കഴിഞ്ഞ്, ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഒരര മണിക്കൂർ നില്ക്കുമ്പോഴാകും കുളിക്കാൻ ഓടുക. അന്നൊക്കെ പക്ഷെ, കിടപ്പ് വെവ്വേറെ മുറികളിലായിരുന്നു. കിടപ്പ് ഒരു മുറിയിലായപ്പോഴും പതിവ് തെറ്റിയിരുന്നില്ല.’

സെലിൻ ഓർത്തു. സെലിൻപക്ഷെ, ആര്യ പറഞ്ഞതിനു മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.  

“അല്ലെങ്കിലും, നല്ല കാര്യങ്ങളുടെ അനുകരണം ഒരു നല്ല കുട്ടീടെ ലക്ഷണം തന്നെയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച്, മൂത്തവർ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ കണ്ടുപഠിക്കുന്നത്.” 
ബാൽക്കണിയുടെ സൈഡിൽ തെന്നിക്കിടക്കുന്ന കസേര സെലിനരികിലേക്കു ചേർത്തിട്ടിരുന്ന്, രണ്ടിറക്ക് കോഫി മോന്തി, സെലിനെ ഏറുകണ്ണിട്ട് ആര്യ.

“ഒന്നു പോടി… ഇപ്പറയുന്നതു കേട്ടാൽ തോന്നും, എന്റെ ഗ്രാൻഡ്മേടെ ഉപദേശിക്ക്യലാണെന്ന്. ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷങ്ങളുടെ എല്ലുമൂപ്പ് ഉണ്ടെന്നു കരുതി അധികം ഞെളിയണ്ട. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ടാ…”
ബാൽക്കണിയുടെ ബാലസ്ട്രേഡിൽ ചാരിയിരുന്നിരുന്ന സെലിൻ ഇക്കുറി മുഖം കോട്ടി.

അതു കണ്ടതും ആര്യ മെല്ലെ ചിരിച്ചു,
“കാലത്തേ മുഖം കോട്ടല്ലേ എന്റെ സെലൂ… നീതന്നെ എന്റെ കെട്ട്യോൻ. പോരെ..?”

“അങ്ങനെ വഴിക്കു വാ… ആട്ടെ… ഇന്നെന്താ കെട്ട്യോനുള്ള ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ്, എന്റെ കെട്ട്യോളേ..?”
കള്ളക്കണ്ണെറിഞ്ഞുള്ള സെലിന്റെ കുലുങ്ങിയ ചിരി.

“ഓ… ഞാനതു മറന്നു. ഈ വക കാര്യങ്ങളൊന്നും കെട്ട്യോന്മാർ അനുകരിക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ അല്ലേ… സ്റ്റാറ്റസ് പ്രോബ്ലം… സ്റ്റാറ്റസ് പ്രോബ്ലം…”
ആര്യയ്ക്കും ചിരി പൊട്ടി.

സെലിൻ ഒന്നു പരുങ്ങി. പിന്നെ, വീണ്ടും മുഖം കോട്ടി.
“ദേ ആര്യേ… വല്ല ടീയോ കോഫിയോ ബ്രെഡ്ഡോ ഓംലെറ്റോ ഒഴികെ കിച്ചണിലെ മറ്റൊരു കാര്യോം എന്നോടു മിണ്ടിപോകരുതെന്ന് എത്രവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കുക്കിങ് സെക്ഷൻ ഹോൾസെയിലായി നീ ഏറ്റെടുക്കാമെന്നു സത്യവാങ്മൂലം ഒപ്പിട്ടു തന്നിട്ടുമുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്റെ….”

സെലിനെ മുഴുപ്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ ആര്യ പറഞ്ഞു,
“എന്റെ സെലിനെ… എന്റെ സ്പെഷ്യാലിറ്റികളെ അഡോപ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന കൂട്ടത്തിൽ നിനിക്കു ഭാവിയിൽ ഉപകാരപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളും ആയിക്കോട്ടെ എന്നു കരുതി പറഞ്ഞതാണേ. നീയാ വഴി വന്നാലാണ് എനിക്കു ബുദ്ധിമുട്ട്.”

“ആണല്ലോ… നീതന്നെ സമ്മതിച്ചേ… അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്ന ഒരു കാര്യോം തല്ക്കാലം എന്റെ അജണ്ടയിൽ ഇല്ല. പിന്നെ, നീ മിനിഞ്ഞാന്നു തന്ന പുസ്തകംപോലത്തെ പുസ്തകങ്ങളൊന്നും മേലാൽ എന്റെ കൺവെട്ടത്തുപോലും കൊണ്ടുവന്നു വെയ്ക്കരുത്. ഒന്നാമത്, സമയമില്ല. രണ്ടാമത്, നിന്നെപോലെ വായനാ ഭ്രാന്തും ഇല്ല. തന്നെയുമല്ല, നിന്നെപോലെ നട്ടപ്പാതിരായ്ക്കു കിടന്നലറാൻ ഒട്ടും ഇന്ററസ്റ്റില്ല.”

ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണു പറഞ്ഞതെങ്കിലും, സെലിൻ അവസാനം പറഞ്ഞ വാചകം കേട്ടപ്പോൾ ആര്യയുടെ മുഖം വല്ലാതായി. കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു. തല താണു.

അതുകണ്ടപ്പോൾ സെലിനു വിഷമമായി. കുക്കിങ്ങ് പരാമർശിച്ചതോടെ അടുത്ത തോണ്ടൽ, തന്ന പുസ്തകം വായിക്കാത്തതിനാകും എന്നൊരു ചിന്ത വന്നു. അതിനുള്ള ഒരു മുന്നേറ് നടത്തിയതാണ്.

കുക്കിങ്ങും വായനയുമാണ് ആര്യയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഹോബികൾ. കുക്ക് ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള അവളുടെ വായന കാണേണ്ടതുതന്നെയാണ്. രണ്ടിലും ഒരേ സമയത്ത് ഒരുപോലെ കോൺസെൻട്രേഷൻ ചെയ്യാനുള്ള ആ കഴിവ് അപാരം എന്നേ പറയേണ്ടൂ.

രണ്ടും ഒരേ സമയത്തു ചെയ്യാനുള്ള മൂഡ് വരുമ്പോൾ അവളാദ്യം കുക്കിങ്ങിനുള്ള എല്ലാ ഐറ്റംസും അരികത്ത് ഒരു ഓർഡറിൽ സെറ്റ് ചെയ്തു വെയ്ക്കും. സ്റ്റൗ കത്തിച്ച്, ചട്ടിയോ കുക്കറോ വെച്ച്, കുക്കിങ്ങിന്റെ പ്രാഥമിക റൗണ്ട് കഴിഞ്ഞാൽപിന്നെ, വലംകയ്യിൽ വായിക്കാനുള്ള പുസ്തകം കേറും. പിന്നെയെല്ലാം ഒരു ഓർഡറിലങ്ങു പോയികൊണ്ടിരിക്കും.

വല്ലതും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ പുസ്തകം ഇടംകയ്യിലോട്ടു ഷിഫ്റ്റ് ആകും. അതിനിടയിൽ ഫോൺ വന്നാൽ, അതും അറ്റന്റ് ചെയ്യും. ഇരുകൈകളും എൻഗേജ്ഡ് ആയിരുന്നാൽപോലും ഏതെങ്കിലും ഒരു കാതും ഷോൾഡറും ലോക്കാക്കി മൊബൈൽ തിരുകി വെച്ച്, നിന്നുകൊണ്ടോ നടന്നോ ഉള്ള ഒരു സംസാരമുണ്ട്. അതാണു ശരിക്കും കാണേണ്ടത്. അതിനു വേണ്ടിമാത്രം കിച്ചണിനു വെളിയിൽ താൻ പമ്മി നിന്നിട്ടുണ്ട്.

“ഹേയ്… ഡെസ്പ് ആകാതെ… ടേക് ഇറ്റ് എ ജോക്ക്.”
പ്രായംകൊണ്ട് ഇളപ്പമാണെങ്കിലും ആര്യയുടെ അന്തര്‍മുഖത്വം ഇതിനകം സെലിനെ ഒരു ഗാർഡിയന്റെ മനോഭാവത്തിലെത്തിച്ചിരുന്നു. കിച്ചൻ മാനേജ്മെന്റ് ഒഴികെ അവർക്കിടയിലെ മറ്റെല്ലാ പൊതുകാര്യങ്ങളുടെയും ചുമതല സെലിനാണ്.