അവൾ വരച്ച ചിത്രത്തിൽ
അവൾക്കൊഴികെ മറ്റെല്ലാവർക്കും
നിറങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
തനിക്കായി നിറങ്ങൾ നൽകാൻ
അവൾ ഓർത്തില്ല.
ആരുമവളെ അതോർമ്മിപ്പിച്ചില്ല.
അവളിലേക്കാരും എത്തിനോക്കിയില്ല.

പലപ്പോഴുമവൾ,
തന്നെ അപൂർണ്ണമായി വരച്ചിട്ടു;
തനിക്കൊരിക്കലും
തന്നെ പൂർണ്ണമാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന
വിശ്വാസത്തിൽ.

ഒരുനാൾ അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു,
പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാത്ത ചിത്രങ്ങളൊന്നും
ഈ ദുനിയാവിൽ ഇല്ലെന്ന്.
അവൾ പതിയെ തന്റെ ചിത്രം
പൂർത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.
നിരവധി ചായക്കൂട്ടുകൾ
അവളുടെ ചിത്രത്തെ തേടിയെത്തി.

അല്ലെങ്കിലും,
നിറയെ നിറങ്ങളുള്ള ഒരു ആകാശവും
നെഞ്ചിൽ നിറയെ,
മറക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്വപ്നങ്ങളുമുള്ള
ഏതൊരാൾക്കാണ്
സ്വന്തം ചിത്രം, വർണ്ണാഭമായി
പൂർത്തിയാക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയുക?!!