ഋതുക്കളെ ആവാഹിക്കുന്ന കവിത
ബാല്യത്തിന്റെ വെളുത്ത കടലാസിൽ
കാലം ആദ്യമായി
ചുവന്ന കവിത കുറിച്ച നാൾ…
മഴക്കാല മേഘങ്ങൾ പോലെ,
മനസ്സിന്റെയാകാശത്ത് കൂടുകൂട്ടിയ
ചോദ്യങ്ങൾ…
ഉള്ളിൽ
അദൃശ്യമായ ഒരു ഋതുചക്രം;
ജീവസംഗീതത്തിന്റെ ആദ്യ സ്വരം!
ആകാശത്തിന് പതിവ് നീല തന്നെ,
മരങ്ങൾക്ക് പതിവ് പച്ച തന്നെ,
കാറ്റിന് പതിവ് സുഗന്ധം തന്നെ.
ഒരു ചുവന്ന തുള്ളി!
അപരിചിതമായ കാടിന്റെ അതിരിൽ;
അറിയാത്ത വഴികളുടെ
ഇരുണ്ട വളവുകളിലേക്ക് നോക്കി നില്കുന്ന
ഒരു യാത്രക്കാരിയെപോലെ ഞാൻ.
അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ
അന്നുവരെ കാണാത്ത ഒരു പുഞ്ചിരി;
നൂറ്റാണ്ടുകളായി
സ്ത്രീകൾ കൈമാറിവരുന്ന
ധൈര്യത്തിന്റെ ദീപമായിരുന്നു അത്.
അന്ന് മുതൽ,
കലണ്ടറിലെ ചില ദിവസങ്ങൾ
എനിക്കു വേണ്ടിയും
ചുവപ്പിൽ വട്ടമിടപ്പെട്ടു.
ഇന്നലെവരെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ചിരിച്ചിരുന്ന
കൈകളിൽ
ജീവിതം നിശ്ശബ്ദമായി ഏൽപ്പിച്ച
പുതിയൊരു അദ്ധ്യായമായിരുന്നു അത്.
കാലം എന്റെ നെറുകയിൽ തൊട്ട്
പറഞ്ഞു:
ഇനി മുതൽ നീ ഒരു പെൺകുട്ടിയല്ല;
ഉള്ളിൽ ഋതുക്കളെ ആവാഹിക്കുന്ന
കവിതയാണ്!
Join with us
സുജിത് വേദ: തിരുവനന്തപുരം നെടുമങ്ങാട് നെല്ലിക്കുന്ന് സ്വദേശി. ‘വേരറ്റവർ’ എന്ന കവിതാസമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
