എമർജൻസി ലാമ്പും കയ്യിൽ പിടിച്ചാണ് സ്റ്റേയർ കേസ് കയറിയത്. റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നയുടൻ കറണ്ട് വന്നതിന്റെ ലക്ഷണം കേട്ടു. ഫാൻ തിരിയാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. റൂം വിട്ടു പോകുമ്പോൾ ഫാൻ ഓഫ് ചെയ്യാൻ മറന്നിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് സാറ ഓർത്തു.

വലതു ഭാഗത്തെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്താണ് മേശയും കസേരയും ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിനു പിന്നിലായി കട്ടിൽ. ചിലപ്പോഴൊക്കെ കിടക്കുന്ന സമയങ്ങളിലാണ് എഴുതാനുള്ള മൂഡ് വരിക. അന്നേരം ഒറ്റ കുതിപ്പിൽ നേരെ ചെന്ന് ഇരിക്കണം കസേരയിൽ. മേശയിൽ ടേബിൾ ലാമ്പ് ഉൾപ്പെടെ എഴുതാനുള്ള സകല സജ്ജീകരണങ്ങളും വന്നപ്പോൾ തന്നെ സെറ്റ് ചെയ്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

പെൻഡുലം ക്ളോക്ക് ഉച്ചത്തിൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുരാതന വസ്തുവാണ്. പലവട്ടം ആക്രിക്കടയിൽ തള്ളേണ്ട മൊതല്. പുരാവസ്തു ശേഖരം ചെറുപ്പം മുതലേ തന്റെ ക്രെയ്സാണ്. അതുകൊണ്ട് പലതും തന്റെ കളക്ഷനിൽ സേഫായി ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്.

കട്ടിലിനു നേരെ എതിർവശത്തെ ചുമരിലാണ് ക്ളോക്ക് വെച്ചിരിക്കുന്നത്. കാലത്ത് ഉറക്കമുണരുമ്പോൾ നേരെ നോക്കുക ക്ളോക്കിലേക്കാണ്. ചെറുപ്പത്തിൽ പിടികൂടിയ ശീലമാണ്. ശബ്ദം നിന്നതും സാറ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു,
‘മണി ഏഴായി…’

കയ്യിലെ എമർജൻസി ലാമ്പ് മേശയിൽ വെച്ച്, തൊട്ടു മുകളിലെ സ്വിച് ബോർഡിൽ റൂമിലെ സ്വിച് ഓണാക്കി. വെളിച്ചം പരന്ന റൂമിൽ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഒരു ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നതിനിടെ എമർജൻസി ലാമ്പ് ഓഫ് ആക്കാൻ തുനിയുമ്പോഴാണ്, താഴത്തെ ലൈറ്റുകൾ ഒന്നും ഓണാക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ എന്നോർത്തത്. അവർ എത്താനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞിരുക്കുന്നു. ഇനി അവർ വരുമ്പോൾ, സിറ്റൗട്ടിൽ പോലും ലൈറ്റ് ഇല്ലാത്തതിന് ചീത്ത കേൾക്കേണ്ട.

എമർജൻസി ലാമ്പ് ഓഫ് ചെയ്യാതെ അതും എടുത്ത് തിരിഞ്ഞ സാറയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു മിന്നായം പോലെ എന്തോ കണ്ട് വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു മേശയിലേക്ക് നോക്കി. മേശയുടെ മുകളിൽ ഒരു പുസ്തകം. കടും ചെമപ്പ് നിറത്തിൽ കട്ടിയുള്ള പുറംചട്ടയാണ് അതിന്. പുറംചട്ട ബ്ലാങ്കാണ്. തലങ്ങനേം വിലങ്ങനേം ആയി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കോറലുകൾ പോലെ ഏതാനും വരകൾ ഉണ്ടെന്നൊഴിച്ചാൽ ഒരു എഴുത്തും ചട്ടയിൽ കാണുന്നില്ല.

ഇങ്ങനെയൊരു പുസ്തകം തനിക്കില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് സാറ പുസ്തകം എടുക്കാതെ തന്നെ ചട്ട മറിച്ചു നോക്കി. അകത്തെ ആദ്യ പേജ് ശൂന്യം. അടുത്ത പേജ് മറിച്ചപ്പോഴാണ് സാറയ്ക്ക് മനസിലായത്, അതൊരു ഡയറിയാണെന്ന്. പക്ഷെ, പിന്നീടുള്ള പേജുകളും ശൂന്യമാണ്.

‘ആരുടേതാണ് ഈ ഡയറി?’
സാറ ചിന്തിച്ചു.
‘തനിക്കല്ലാതെ ഡയറി എഴുതുന്ന ശീലം ഇവിടെ ആർക്കുമില്ലല്ലോ.’

സാറ തുടരെ തുടരെ ഏതാനും പേജുകൾ കൂടി മറിച്ചു നോക്കി. ഒന്നും കണ്ടില്ല. ഉള്ളിലെ വെള്ള പേജുകൾ തന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഡയറി കയ്യിലെടുത്ത് വേഗത്തിൽ ഒന്നോടിച്ചു മറിച്ചു നോക്കി. അതിനിടയിൽ ഇടയിലെവിടെയോ എന്തോ ഏഴുതിയത് കണ്ടു. പിന്നെ, ആ പേജ് തിരഞ്ഞു പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമമായി.

ഒടുവിൽ ആ പേജ് വന്നെത്തി. ഏതാനും വാചകങ്ങളെ അതിലുള്ളൂ. അത് ഇന്നത്തെ പേജായിരുന്നു. സാറ ജിജ്ഞാസയോടെ അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.

‘ഇത് നിനക്കുള്ള ഡയറിയാണ്. നിനക്കു തരാൻ കഴിയുന്ന എന്റെ ഏറ്റവും വിലപ്പിടിപ്പുള്ള സമ്മാനം. ഇന്നു മുതൽ അഞ്ചു ദിവസം ഇതിൽ നീ എഴുതണം. ഈ പേജ് തൊട്ടു തന്നെ എഴുതണം. അല്ലാ… നീ എഴുതും… നിന്നെ കൊണ്ട് ഞാൻ എഴുതിപ്പിക്കും. ഇനി, കൃത്യം അഞ്ചേ അഞ്ചു ദിവസം മാത്രം….’

സാറയുടെ നെഞ്ച് വല്ലാതെ കിടുങ്ങിപ്പോയി. അതോടൊപ്പം, പുറത്ത് കാറിന്റെ ഹോണടി ശബ്ദവും സാറ കേട്ടു.

തുടരും…