അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന
പാമ്പും പല്ലിയും അരണയുമായി
ഒരു റബ്ബർ തോട്ടം

കുഞ്ഞുന്നാളിൽ
ഞാനും ജയന്തിയും
സതീശനും രാജനുമായി
അതിനെ മൈതാനമാക്കി

സതീശ്
അരണയെ എറിഞ്ഞ് കൊന്ന്
പൊട്ടിയ ഓട്ടുകഷണത്തിലെടുത്തുവച്ച്
വിലാപയാത്ര നടത്തും
ഓലകൊണ്ട് കുരിശുണ്ടാക്കി
ഒപ്പാര് വച്ച് കരയും

വഴക്ക് കൂടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ
മുരിക്കാൻ മുള്ളുകൊണ്ട്
കുത്തിമുറിക്കും
റബ്ബർകായ്
പാറയിലുരസി
ചൂട് വയ്ക്കും
സാറ്റ് കളിക്കുമ്പോൾ
തൊഴുത്തിലും
കിണറ്റിൻ കരയിലും
പാറക്കൂട്ടത്തിനിടയിലും
ഒളിച്ചിരിക്കും
ഒരിക്കൽ
ഒളിച്ചിരുന്ന സതീശ്
പപ്പക്കായ്
നഖം കൊണ്ട് മാന്തിതിന്നിട്ട്
തൊലി വലിച്ചെറിഞ്ഞു
പാമ്പാണെന്ന് കരുതി
ഒളിച്ചിരുന്ന ജയന്തി
നിലവിളിച്ചോടിയത്
ഇന്നലത്തെപ്പോലെ
ഓർമ്മയിലുണരുന്നു

പൊന്നോമന മകൾ
സൗപർണ്ണിക
തനിച്ചിരുന്ന്
മൊബൈൽ ഫോണിൽ
കളിച്ചു തീർക്കുന്നു
ബാല്യകാലം