പെണ്‍വേഷം കെട്ടി
ആള്‍ക്കാരുടെ കണ്ണില്‍ പൊടിയിട്ട്
നടക്കുകയായിരുന്നു ആണ്‍കവിത

കവലയിലും കടകളിലും
ബസ്സിലും ബസ് സ്റ്റോപ്പിലും
കവിതയെക്കുറിച്ചുള്ള
വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ മാത്രം

പെട്ടെന്നൊരു ദിനം
കവിത അപ്രത്യക്ഷമായി
ക്രമേണ കവിതാ വര്‍ത്തമാനങ്ങളും
ആളുകളൊക്കെ കവിതയെ
സ്വപ്നത്തില്‍പോലും ഓര്‍ക്കാതായി
ഒരു കുറവും ആര്‍ക്കും
അനുഭവപ്പെട്ടതുമില്ല

ആരും അന്വേഷിച്ചില്ലെങ്കിലും
ഒളിവില്‍ പോയ കവിത
പെട്ടെന്ന് മറ്റൊരുദിനം
കവലയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു
കïവര്‍ക്കൊക്കെ
വല്ലാത്തൊരു കൗതുകം
പെണ്‍വേഷത്തിന്
മോഡിക്കുറവൊന്നുമില്ല
നോട്ടത്തിനും
പക്ഷേ
മൂക്കിനുതാഴെ രോമം
കുതിരപ്പുല്ലുപോലെ
വളര്‍ന്ന് തളിര്‍ത്തു നില്‍ക്കുന്നു

അന്നത്തെ അന്തിചര്‍ച്ച
അതിഗംഭീരമായിരുന്നു