വീട്ടടുക്കളയിൽ നിന്ന് കാറ്ററിംഗിലേക്ക് വഴിമാറുന്ന തിരുവോണസദ്യ:

ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്തമേഖലകളിലും മലയാളിയുടെ പൊതുജീവിതരീതികളും സംസ്കാരവും ആസകലം മാറിമറിഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങൾ കുറച്ചായി. അതിൽ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം പ്രകടമാകുന്നത് നമ്മുടെ ആഹാരക്രമങ്ങളിലും ആഘോഷ സംസ്കാരത്തിലുമാണ്. സാധാരണ ദിനങ്ങളിൽ പോലും വീട്ടടുക്കളകൾ അന്യമാകുന്ന പുതുതലമുറയുടെ ശീലങ്ങൾ, ഇന്ന് വിശേഷദിവസങ്ങളെയും ഉത്സവക്കാലങ്ങളെയും ഒരുപോലെ സ്വാധീനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഇന്നു കേരളത്തിലെ വീടുകൾ ഭൂരിഭാഗവും വിശേഷദിവസങ്ങളിലെ സദ്യകൾക്ക് സ്വകാര്യ കാറ്ററിംഗ് യൂണിറ്റുകളെയും കുടുംബശ്രീ യൂണിറ്റുകളെയും ഹോട്ടലുകളെയും മറ്റുമാണ് പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം, കേരളത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഘോഷമായ ഓണത്തിനു മാത്രം കാറ്ററിംഗ് മേഖലയിലെ വിറ്റുവരവ് നിലവിൽ 500 കോടിയിലെത്തിയിരിക്കുന്നതായി ഈ മേഖലയിൽ ഇതുവരെ ലഭിച്ച ബുക്കിങ് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പാചകം ഒരു ഭാരമായി കാണുന്നതും ലഭിക്കുന്ന ഒഴിവുദിനങ്ങൾ കുടുംബത്തോടൊപ്പം വിശ്രമത്തോടെ ചെലവഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമായ ഒരു തലമുറയുടെ പ്രതിഫലനമായും ഇതിനെ കാണാം. മാത്രമല്ല, ആയിരക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാരായ കാറ്ററിംഗ് തൊഴിലാളികൾക്കും കുടുംബശ്രീ പ്രവർത്തകർക്കും ഇത്തരം വലിയ തുകയുടെ വിറ്റുവരവുകൾ പ്രാദേശിക സാമ്പത്തിക രംഗത്ത് വലിയൊരു ഉണർവും താങ്ങും നൽകുന്നുണ്ട്. അതോടൊപ്പം കൃത്യമായ അളവിൽ ഭക്ഷണം എത്തുന്നതിനാൽ വീടുകളിൽ ഉണ്ടാകുമായിരുന്ന ഭക്ഷണ വേസ്റ്റ് (Food Waste) ഒരുപരിധിവരെ കുറയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്ന പോസിറ്റീവ് വശവുമുണ്ട്.

എങ്കിലും ഈ മാറ്റത്തിന് വലിയൊരു മറുപുറം കൂടിയുണ്ട്. അടുക്കളയിൽ മാത്രമല്ല ഓണത്തിന്റെ തനിമ ചോരുന്നത്; പണ്ട് കുട്ടികൾ സ്വന്തം തൊടികളിലും പറമ്പുകളിലും അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു പൂക്കൾ ശേഖരിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനത്ത്, ഇന്നിപ്പോൾ അയൽസംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പൂവണ്ടികളെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ് മലയാളി. വീട്ടിലെ മുറ്റത്തെ പശിമയുള്ള മണ്ണെടുത്ത് സ്നേഹത്തോടെ വാർത്തെടുത്തിരുന്ന തൃക്കാക്കരപ്പനെ ഇന്ന് കടകളിൽ നിന്ന് റെഡിമേഡായി വിലകൊടുത്തു വാങ്ങുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നമ്മുടെ സംസ്കാരം ചുരുങ്ങി. കൂടാതെ, കൈത്തറിയുടെ തനത് പൊരുൾ മറന്ന് വിപണിയുടെ ‘ഫാസ്റ്റ് ഫാഷൻ’ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കും, നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ ഒത്തുചേരലുകളും പന്തുകളികളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഡിജിറ്റൽ സ്ക്രീനുകളിലെ ആശംസാ സന്ദേശങ്ങളിലേക്കും നാം ഒതുങ്ങിപ്പോയി.

പണ്ട് സദ്യയൊരുക്കൽ എന്നത് ഇല വെട്ടുന്നതും പച്ചക്കറി അരിയുന്നതും വർത്തമാനങ്ങൾ പറയുന്നതുമൊക്കെയായി വീടുകളിലെ ഒരു വലിയ കൂട്ടായ്മയായിരുന്നു; ഇന്നത് പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായി. പണ്ട് ഓരോ വീട്ടിലെയും അമ്മമാരുടെയും മുത്തശ്ശിമാരുടെയും കൈപ്പുണ്യത്തിലൂടെ ലഭിച്ചിരുന്ന തനത് നാട്ടുരുചികൾ മാറി, കാറ്ററിംഗ് കമ്പനികൾ നൽകുന്ന കൃത്രിമമായ ഒരു ‘ഏകീകൃത രുചി’ യിലേക്ക് മലയാളിയുടെ നാവും വഴിമാറി കഴിഞ്ഞു.

ചുരുക്കത്തിൽ, സമയക്കുറവും തിരക്കുകളും നിറഞ്ഞ ആധുനിക ജീവിതത്തിൽ കാറ്ററിംഗ് സംവിധാനങ്ങളും വിപണിയും തരുന്ന ആശ്വാസം വലുതാണെങ്കിലും, സൗകര്യങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പോകുമ്പോൾ ആഘോഷങ്ങളുടെ ആത്മാവും കൂട്ടായ്മയും തനതുരുചികളും നമുക്ക് നഷ്ടമാകുന്നുണ്ടോ എന്നത് ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.